Leuven in Scène, enkele onprofessionele sfeerkiekjes

Feestweek

Ik riep deze komende week vorige week al lekker voorbarig uit als:
DE FEESTWEEK

Hoeveel feesten daar werkelijk van gaat komen is nog de vraag, maar de intenties zijn reeds aan het borrelen dus er zal minstens een minimum aan optredens en fuifjes zijn. Daarbij komt dan nog eens de befaamde KIESWEEk, de officieel studentikozerste versie van de algemenere en begerenswaardige feestweek. Er borrelt ook nog het plan dat ik eens dringend moet koken en eens dringend gasten moet zoeken om voor te kunnen koken en de vraag wanneer ik dat dan wel ga doen. (ik weet haast zeker dat kandidaten zich hier en nu gaan melden!)

Ik roep de post-feestweek ook al uit tot depressieweek. In mijn depressiefste depressieweek zal ik geen les hebben (raar maar waar stemt dat mij droef, zo'n week niet kunnen zoeken en/of turen naar hotties in de aula), bijgevolg mijn verjaardag op mn eentje vieren, in de spiraal die downwaards gaat terecht komen, dat compenseren door gulzige uitspattingen, te weinig muziek horen, niet meer bewegen, het schoolvoorbeeld van de couch potato worden: zittend, hangend, liggend, met als enige gezelschap een zak chips (chips klinkt op dit moment al triest), ... ik zal zo ver gaan dat het haast zal lijken of er toch nog gezelschap naast mij in de zetel wil hangen, maar dat zal slechts de vetrol zijn die zich heeft verplaatst tot op de passagiersplaats van mijn zetel.

Zeven magere jaren, zeven vette, of hoe zat dat weer. Dan zal de zonneschijn tot mij wederkeren, want EVERY CLOUD HAS A SILVER LINING,

BUT NOW I'M GOLD - Rilo Kiley,



met die mooie terechte woorden sluit ik af. IK ben GOUD.