Bezinning - Peer pressure

In 1 week tijd krijg ik plots twee url's naar mijn hoofd geslingerd van twee vriendinnen die het in hun hoofd hebben gehaald om lekker 2.0 te gaan leven.
Eén Flickr pagina, geen met semi-professionele digitale spiegelreflexcamerafoto's, wel leuke Marokkaanse pics.
De andere heeft een "Mijn Ruimte" gecreërd.
En daar begint de bezinning. Na de vraag, maak er ook een, dan worden we vriendjes. Zijn we natuurlijk al! Ik zou (potentieel) zo'n ruimte van het web in beslag kunnen nemen om naar vriendjes van vriendjes op zoek te gaan. Wie weet wat kom ik dan tegen. Weer een hoop aanleidingen tot platonische toestanden...
Voor eenmaal zou ik met een licht ironisch bijklankje tegen mezelf kunnen zeggen "blogger blijf bij je leest". In de hoop dat iemand dit leest dan, natuurlijk. :)

Moest er hier toch iemand passeren die denkt, pisblom wil ik wel als vriendinnetje, laat dan maar een vriendachtig commentje en een link naar je blog achter.

Duel

Wat als, er ooit harde woorden zijn gevallen, als protest tegen het geromantiseer én dan voornamelijk voortijds settel-gedrag en -gedachten. Er werden misschien wat vuile woorden aan vuilgemaakt, er werd lichtjes spreekwoordelijk gekotst. Het leek wel een anti-settel-pact. In stilzwijgen gezworen. Wat als, er vanalles begint te broeien en een rooskleurige toekomst in het vizier komt, dichter en dichter en dichter. Niks concreets, slechts een bende dagdromen die een overal plegen op gedachten. Wat als? Dan gebeurt er iets. Een innerlijk duel tussen niet gebeurende en onuitgesproken dingen. In de Clinch, denken aan een mooi authentiek gerestaureerd huis dat opgedoemd is in de dromen versus de kots die neergestort is.

Misschien mag elke verscholen romanticus zichzelf niet blijven negeren en moet hij massaal op straat komen en protesteren voor de romantiek. Dan wandel ik eens tussen die actievoerders en vorm ik een correcter beeld, niet beperkt tot de settelgeprikkelden, misschien word ik wel bekeerd!

Lucky Manuelo (hij kwam, zong overwon)

Inleiding

mmm waarom brandt het licht in mijn kamer ? Alzheimer.
Het toeval bracht mij daar wegens nood aan een pen, om dit te schrijven. Alzheimer? want een 21e eeuw belooft allesinds al dat het zonder ook kan. (old skool, smooth paper)

Midden

Bon, een causaliteitsvraag eist zijn aandacht op.
1. Wordt de muziek van zangers die knap zijn goed omdat in de nabijheid van die mannen de kritische geest gaat varen??

2. OF. Wordt elk mannelijk specie met een strakke geile glanzende gitaar in zijn handen nu eenmaal een bink, die hij in se niet is, maar waartoe we onszelf wel dwingen hem zo te zien aangezien muziek (soms of altijd) rock'n roll is en daar bijgevolg seks en groupies bij horen, volgens de legende?

einde

1. Kicken op toevallig muzikale mannen.

2. Rock'n roll erotiseert.

MMm denk. Ik laat de kwestie voor wat ze is en neem de gulden middenweg, van al dat goeds een beetje, dit EN dat.

ter gelegenheid van het pukkelpopuitbolsyndroom en het gemis aan het schrijven van een strak festivalverslag. Deze ingeving, geinspireerd door al dat mannelijk moois, maar in de eerste plaats door de muziek, natuurlijk!

Met een lach en geen traan én geen roet

PLots denk ik "dat is triest". Wat? Dat ik nog nooit een liefdesbrief heb gekregen. En dan bedoel ik 'triest' op mijn manier zoals wanneer ik onlangs zei terwijl ze gezellig van de zon genoten "amaai das triest dat ze hier geen regen hebben, in Marokko."
En dan bedoel ik tevens 'liefdesbrief' in zijn vorm van:
A. Een briefje van een ANONIEME (zeer belangrijk, want mysterie is exiting!! en mijn sherlock zou zich weleens willen ontplooien) aanbidder (liefst een met brains en looks).
B. dat niet zeemzoet, maar gewoon zoet is. Naar mijn eigen volkse wijsheid zou ik zeggen "Zoet is goed, zeemzoet strooit roet" in wat dan ook, bv. in de liefde...
Zodus dit is GEEn oproep.
Klinkt haast als een meisje dat zegt dat haar kont te dik is en daarna verwacht om direct een bevestiging van het tegendeel te krijgen, 'vissen' noem ik dat altijd en ik laat het over aan de loze vissertjes.
Bon, ik zeg dus van niet, maar hoop op het komen bovendrijven van een brief ;)

-deze ingeving deed zijn inval begeleid door de inspiratie die gehaald werd uit het nummer "at the bottom of everything" - Bright eyes, verder is er helemaal geen correlatie te vinden.-

Gisteren

Thalys 2e x in mijn leven, dat betekent de terugreis.Wat ik van Parijs gezien heb is anders dan verwacht. Als het programma op mijn naam had gestaan -en reken dan maar dat het strak zou zijn- had ik de cultureel geïnteresseerde toerist gespeeld. Uren zou ik dan in het louvre kunnen ronddwalen om te letten op de details. Parce que j'adore l'art!
Het liep anders, niet beter niet slechter. Ik werd ondergedompeld in een andere "lifestyle" die eerder bij Bruxelles dan bij Leuven aanleunt. Ik heb meer R'nb en zelfs Raï'nb clips gezien dan ooit tevoren (zelfs meer dan tijdens ons onderzoek naar genderrollenstereotypering :) )Ook heb ik enerzijds voor de twee keer kunnen proeven van het Libanese eten, anderzijds van de Westerse Fastfood. Verder was natuurlijk ook shoppen een belangrijke bezigheid en dat loont want ik heb une robe très chouette et d'autres trucs mee naar huis genomen. Ik heb ook een klein stapje in het parijse nachtleven gezet met P. en C. en hun Libanese Amigo's. Ze zijn anders, niet beter niet slechter. Maar wat vooral de grap was is dat de "mec" die me zei dat hij zijn zusje van 20 (even oud als ik) niet toestond te drinken toch maar even mooi door mij onder tafel werd gedronken. HAHA wens me proficiat en anders wel omdat ik in parijs via een geweldige vriendin te horen kreeg dat ik dit jaar geslaagd ben. Over twee dagen (vandaag is dat al morgen) start hetvolgende avontuur.
De grote verwachtingen blijven redelijk achterwege, want ik maak maar al te graag in het ongewisse!!

Concretiseren maar

Alles begint zo stilaan vorm te krijgen. Of althans één bepaalde periode uit mijn leven die voor de deur staat. Ik kijk immers nooit verder dan mijn neus lang is en voorlopig reikt die tot halfweg oktober 2007.
Deze maand gaat voorlopig nog even door met 1 examen, daarna een heleboel leuke feestjes of andere opwekkende, oppeppende, blijgezinde vrienschapsactiviteiten. Maar dán komt de zomer, niet de weerkundige maar de zomer-vakantie.
Drie weken vrijwilligerswerk in Marokko (zie link: bouwkamp Marokko), met vrienden die tot nu toe nog onbekend zijn gebleven - op mailen na. Dat dat daar mag bruisen van de mulitculturele ervaringen! We zullen daar leven met Belgen, Nederlanders en Marokkanen en zullen bouwen aan een plek waar vrouwen onderwezen kunnen worden. Ik weet al dat het verrijkend zal zijn en toch, toch sta ik er niet helemaal bij stil en denk ik "we zullen wel zien wat het wordt". Het komt allesinds dichterbij, die hete adem van dat hete land is al lichtjes te voelen in mijn nek.
Augustus is nog niet helemaal ingekleurd, dat hoort zo, een student moet er rekening mee houden dat er ... neen, daar denk ik even niet aan, ik denk aan Pukkelpop -als dat even gaat-, waarvoor overigens wél een strakke planning dient gemaakt te worden om niets te missen, wat goed in de oren klinkt. En eventueel een vakantiejob(?).
Maar in september zal het ook werken worden, of liever leren. Leren werken in het werk dat me aanspreekt een stage heet dat en dan nog bij Karrewiet, morgen gaan de contracten de deur uit. En dan zou alles wel op zijn pootjes moeten landen.
Voorlopig echter, moet ik slechts met mijn neus in "de" boeken belanden.

Doods

Bloggen, het lijkt er minder van te komen. Een oorzaak kunnen de examens zijn, maar ik zou liegen als ik zei dat dat mij alle tijd ontneemt. Er is gewoon sprake van een algemene afzwakkende relatie die ik heb met de computer, op mailen na. Verder wordt ook de input die normaal uit het sociale leven geput kan worden gemist.
Zo had ik zaterdag mijn eerste examen dus -joepie- ik was in leuven, maar damn wat was het er doods en iedereen had het zo naar zijn zin tijdens het examen dat ze collectief dachten "we blijven nog wat plakken, dat is hier dolle pret" bijgevolg bleek wachten zinloos en keerde ik naar huis met een slecht humeur.
Gisteren heb ik aan de tv geplakt, die verkiezingen konden mij boeien! De uitslag had ik anders gehoopt. En winnaars (één winnaar, want heb je ooit gehoord van zijn andere partijleden, op Ulla na?) die ik losers vind, blijken het niet slechter te doen dan die ander kleine "PARTIJ!" die ik wél belangrijk acht.
Ziezo, meer kan ik er niet uitpersen. En ik wed dat velen wel iets laten vallen over de verkiezingen, dus originaliteit die de hoogste toppen verkent, njet.
Aan allen die examens hebben proficiat, eum... ik bedoel veel succes!!