Lucky Manuelo (hij kwam, zong overwon)

Inleiding

mmm waarom brandt het licht in mijn kamer ? Alzheimer.
Het toeval bracht mij daar wegens nood aan een pen, om dit te schrijven. Alzheimer? want een 21e eeuw belooft allesinds al dat het zonder ook kan. (old skool, smooth paper)

Midden

Bon, een causaliteitsvraag eist zijn aandacht op.
1. Wordt de muziek van zangers die knap zijn goed omdat in de nabijheid van die mannen de kritische geest gaat varen??

2. OF. Wordt elk mannelijk specie met een strakke geile glanzende gitaar in zijn handen nu eenmaal een bink, die hij in se niet is, maar waartoe we onszelf wel dwingen hem zo te zien aangezien muziek (soms of altijd) rock'n roll is en daar bijgevolg seks en groupies bij horen, volgens de legende?

einde

1. Kicken op toevallig muzikale mannen.

2. Rock'n roll erotiseert.

MMm denk. Ik laat de kwestie voor wat ze is en neem de gulden middenweg, van al dat goeds een beetje, dit EN dat.

ter gelegenheid van het pukkelpopuitbolsyndroom en het gemis aan het schrijven van een strak festivalverslag. Deze ingeving, geinspireerd door al dat mannelijk moois, maar in de eerste plaats door de muziek, natuurlijk!

Met een lach en geen traan én geen roet

PLots denk ik "dat is triest". Wat? Dat ik nog nooit een liefdesbrief heb gekregen. En dan bedoel ik 'triest' op mijn manier zoals wanneer ik onlangs zei terwijl ze gezellig van de zon genoten "amaai das triest dat ze hier geen regen hebben, in Marokko."
En dan bedoel ik tevens 'liefdesbrief' in zijn vorm van:
A. Een briefje van een ANONIEME (zeer belangrijk, want mysterie is exiting!! en mijn sherlock zou zich weleens willen ontplooien) aanbidder (liefst een met brains en looks).
B. dat niet zeemzoet, maar gewoon zoet is. Naar mijn eigen volkse wijsheid zou ik zeggen "Zoet is goed, zeemzoet strooit roet" in wat dan ook, bv. in de liefde...
Zodus dit is GEEn oproep.
Klinkt haast als een meisje dat zegt dat haar kont te dik is en daarna verwacht om direct een bevestiging van het tegendeel te krijgen, 'vissen' noem ik dat altijd en ik laat het over aan de loze vissertjes.
Bon, ik zeg dus van niet, maar hoop op het komen bovendrijven van een brief ;)

-deze ingeving deed zijn inval begeleid door de inspiratie die gehaald werd uit het nummer "at the bottom of everything" - Bright eyes, verder is er helemaal geen correlatie te vinden.-

Gisteren

Thalys 2e x in mijn leven, dat betekent de terugreis.Wat ik van Parijs gezien heb is anders dan verwacht. Als het programma op mijn naam had gestaan -en reken dan maar dat het strak zou zijn- had ik de cultureel geïnteresseerde toerist gespeeld. Uren zou ik dan in het louvre kunnen ronddwalen om te letten op de details. Parce que j'adore l'art!
Het liep anders, niet beter niet slechter. Ik werd ondergedompeld in een andere "lifestyle" die eerder bij Bruxelles dan bij Leuven aanleunt. Ik heb meer R'nb en zelfs Raï'nb clips gezien dan ooit tevoren (zelfs meer dan tijdens ons onderzoek naar genderrollenstereotypering :) )Ook heb ik enerzijds voor de twee keer kunnen proeven van het Libanese eten, anderzijds van de Westerse Fastfood. Verder was natuurlijk ook shoppen een belangrijke bezigheid en dat loont want ik heb une robe très chouette et d'autres trucs mee naar huis genomen. Ik heb ook een klein stapje in het parijse nachtleven gezet met P. en C. en hun Libanese Amigo's. Ze zijn anders, niet beter niet slechter. Maar wat vooral de grap was is dat de "mec" die me zei dat hij zijn zusje van 20 (even oud als ik) niet toestond te drinken toch maar even mooi door mij onder tafel werd gedronken. HAHA wens me proficiat en anders wel omdat ik in parijs via een geweldige vriendin te horen kreeg dat ik dit jaar geslaagd ben. Over twee dagen (vandaag is dat al morgen) start hetvolgende avontuur.
De grote verwachtingen blijven redelijk achterwege, want ik maak maar al te graag in het ongewisse!!

Concretiseren maar

Alles begint zo stilaan vorm te krijgen. Of althans één bepaalde periode uit mijn leven die voor de deur staat. Ik kijk immers nooit verder dan mijn neus lang is en voorlopig reikt die tot halfweg oktober 2007.
Deze maand gaat voorlopig nog even door met 1 examen, daarna een heleboel leuke feestjes of andere opwekkende, oppeppende, blijgezinde vrienschapsactiviteiten. Maar dán komt de zomer, niet de weerkundige maar de zomer-vakantie.
Drie weken vrijwilligerswerk in Marokko (zie link: bouwkamp Marokko), met vrienden die tot nu toe nog onbekend zijn gebleven - op mailen na. Dat dat daar mag bruisen van de mulitculturele ervaringen! We zullen daar leven met Belgen, Nederlanders en Marokkanen en zullen bouwen aan een plek waar vrouwen onderwezen kunnen worden. Ik weet al dat het verrijkend zal zijn en toch, toch sta ik er niet helemaal bij stil en denk ik "we zullen wel zien wat het wordt". Het komt allesinds dichterbij, die hete adem van dat hete land is al lichtjes te voelen in mijn nek.
Augustus is nog niet helemaal ingekleurd, dat hoort zo, een student moet er rekening mee houden dat er ... neen, daar denk ik even niet aan, ik denk aan Pukkelpop -als dat even gaat-, waarvoor overigens wél een strakke planning dient gemaakt te worden om niets te missen, wat goed in de oren klinkt. En eventueel een vakantiejob(?).
Maar in september zal het ook werken worden, of liever leren. Leren werken in het werk dat me aanspreekt een stage heet dat en dan nog bij Karrewiet, morgen gaan de contracten de deur uit. En dan zou alles wel op zijn pootjes moeten landen.
Voorlopig echter, moet ik slechts met mijn neus in "de" boeken belanden.

Doods

Bloggen, het lijkt er minder van te komen. Een oorzaak kunnen de examens zijn, maar ik zou liegen als ik zei dat dat mij alle tijd ontneemt. Er is gewoon sprake van een algemene afzwakkende relatie die ik heb met de computer, op mailen na. Verder wordt ook de input die normaal uit het sociale leven geput kan worden gemist.
Zo had ik zaterdag mijn eerste examen dus -joepie- ik was in leuven, maar damn wat was het er doods en iedereen had het zo naar zijn zin tijdens het examen dat ze collectief dachten "we blijven nog wat plakken, dat is hier dolle pret" bijgevolg bleek wachten zinloos en keerde ik naar huis met een slecht humeur.
Gisteren heb ik aan de tv geplakt, die verkiezingen konden mij boeien! De uitslag had ik anders gehoopt. En winnaars (één winnaar, want heb je ooit gehoord van zijn andere partijleden, op Ulla na?) die ik losers vind, blijken het niet slechter te doen dan die ander kleine "PARTIJ!" die ik wél belangrijk acht.
Ziezo, meer kan ik er niet uitpersen. En ik wed dat velen wel iets laten vallen over de verkiezingen, dus originaliteit die de hoogste toppen verkent, njet.
Aan allen die examens hebben proficiat, eum... ik bedoel veel succes!!

Ik geef er nen draai aan

Ik wenste dat ik ergens kon zijn op een plek. Daar waar de zon nog lichtjes schijnt tussen de bomen maar waar er toch een internetverbinding mag zijn. Of geen andere plaats in de ruimte maar in de tijd, in een ver verleden waarin ik nog geloofde dat visjes op hun rug slapen. Dat laatste zou dan zeker bijzonder genoeg zijn om aan iemands mouw te gaan hangen met een volledig lichtgewicht in de strijd om daarna zachtjes te kunnen fluisteren wat ik gezien had. Gelukkig kan ik tijd en ruimte overbruggen in mijn hoofd, zodus was ik vandaag weer even dat kleine meisje dat nood heeft aan een moeder die ontbijt op bed brengt wanneer ze zich niet goed voelt. Dat niet zo goed voelen moet ook ergens in mijn fantasie ontstaan zijn, want dat is de plaats in mijn hoofd waar vermoedelijk een zee was met hoge beukende golven en ik heb daar maar in gerold en gedoken en dat totdat ik er twee dagen later nog niet goed van was. Er moet iets plaatsgevonden hebben als een gratis uitstapje naar de zee of een té té lange rit in een achtbaan op een kermis of nog liever in een pretpark -want daar valt er veel pret uit de lucht te plukken. Een dag en half kon ik er de gevolgen van dragen en zingen van "I'm spinning around, move out of my way". Nu zie ik slechts lettertjes dansen, maar ik kan beter. Dus, move out of my way, dat k gauw een danske placeer!

Vallen voor, op, door, in...

De ik-laat-mijn-boeken-vallen-truc, volgens mij onmogelijk als je beschikt over een degelijke rugzak > die moet de deur uit

De ik-val-zelf-wel-in-zijn-armen-truc, iets te direct en stel je voor dat hij een lichtgewicht is en ik een zwaar? Of dat die soms de kop op stekende dosis lompheid mij parten speelt en me een gebroken dit of dat lichaamsdeel oplevert, in het slechtse geval een krakend, brekend hart.

Truc 3: briefjes achterlaten ergens op een of andere plaats, na een voorstel gehoord te hebben dat suggereerde "in zijn broek", sprak dat tot de verbeelding, maar subtiliteit zou ontbreken. Dezelfde persoon met een ander deel van hetzelfde voorstel zei dat het de tekst "jij bent mijn temptation, 0494......" moest bevatten.

Ieders truukendoos zit waarschijnlijk wel vol, halfvol of net ietsje minder dan halfvol. Vandaar niet-clichévolle ideëen die tot uitvoering durven gebracht te worden, moeten -indien aangewend op de juiste manier, tijd en plaats- volgens mij beloond worden. Suggesties zijn welkom. Als ik dan de tijd vind waarop ik op een plaats ben waar degene die zorgt voor het inwendig gerikketikketik ook is, schiet ik in actie!